സങ്കട കുന്നിലെ സായാഹ്നങ്ങള്‍

ഇന്നു   സ്കൂള്‍  തുറക്കുന്ന  ദിവസമാണ് ......ഈ   സങ്കട കുന്നില്‍  ഇന്നൊരു   ഉത്സവമായിരിക്കും ..  കോരിച്ചൊരിയുന്ന  മഴയും  കുഞ്ഞു  കാറ്റും  അതില്‍  വര്‍ണ പകിട്ടുള്ള  കുടകള്‍  ചൂടി  കുറെ  കുരുന്നുകള്‍ .  അമ്മയെ  പിരിയുന്നതിലുള്ള   വിഷമവും  പുതിയ കൂട്ടുകാരെയും   പുത്തനുടുപ്പു  കിട്ടിയതിന്റെ  സന്തോഷവും  ഒരു പോലെ  ആ കൊച്ചു മുഖങ്ങളില്‍ കാണാം .

 ' അമ്മിണിക്കുട്ടീ   ..ഇതെവിടെ പോയിക്കിടക്കുവാ ....സ്കൂളി പോകണ്ടേ  ഈ  കുട്ടിയ്ക്ക് ..' .  ഓര്‍മയില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല     പോകാന്‍  തോന്നണ്ടേ ? ഒരു നല്ല  ഉടുപ്പില്ല ,  കുടയില്ല ,  പുത്തന്‍ പുസ്തകം പോലും .......  ഈ സങ്കട കുന്നില്‍  എല്ലാ കുട്ടികള്‍ക്കും  ഉടുപ്പ് തെയ്പ്പിക്കുന്ന  അമ്മ   എനിക്കൊരു  പുത്തന്‍ ഉടുപ്പ്  തെയ്പ്പിക്കുന്നത്    എന്നാണാവോ ?  ആ  താഴത്തെ  വീട്ടിലെ  അനിത  ഇനി വരില്ലത്രെ ...ആരോ കാണാന്‍ വന്നുവെന്നോ മറ്റോ പറയുന്ന കേട്ടു   സങ്കട കുന്നിലെ  സായാഹ്ന വാര്‍ത്തയില്‍ അമ്മയ്ക്ക് കിട്ടിയ  ന്യൂസ്‌ ആണ് .   

    അമ്മേ....ഞാന്‍ പോയിവരാം ..  ചുളിഞ്ഞു  ചെറുതായ  പാവാടയും  ബ്ലൌസും  ...കൂട്ടുകാരുടെ  നോട്ടം സഹിക്കില്ലെന്നെ ......  ഫസ്റ്റ് പീരീഡ്‌  ചന്ദ്രന്‍ മാസ്റ്റര്‍  ആണ് .....മാസ്റ്ററുടെ  ആക്കിയ  വര്‍ത്തമാനം  ധ്രിതിയില്‍  നടക്കുന്നതിനിടയില്‍   അമ്മിണി കുട്ടീ  ഓര്‍ത്തു ............

                              ( തുടരും )